در حدود 6 متر است . در قسمت جنوبى اتاقهاى خارجى به حياط و يا راهرو مشرف است . اندازه ساختمان تحتانى كه در سمت جنوب اين فضاى باز قرار گرفته 30 * 12 متر است . وضع طبيعى اين محل معمار را مجبور كرده كه طبقات را در سطوح مختلف بنا كند و صخره‌هاى محلى طبيعى در ساختمان ديوارها و پىها به كار برده شده است . در قسمت شرقى انتهاى كاخ تنها اقدامى كه در فصل گذشته ( فصل پنجم ) صورت گرفت باز كردن مسافت 100 متر از محيط ديوار كه ضميمه اين بنا بود بدين ترتيب عقيده‌اى در مورد مقدار و اندازه كارى كه براى تمام حفارى صرف شده بدست مىآيد و اميدواريم كه در زمستان سال 72 - 1971 اين حفارى را ادامه دهيم . مسجد جامع ( كارگاه B ) در نزديكى تقريبا 800 مترى غرب طاهرى امروز خرابه‌هائى توسط اشتاين كشف گرديده بود كه او مشكوك بوده است كه آيا اين خرابه‌ها ، خرابه‌هاى همان مسجدى كه ياقوت آن را توصيف كرده است نمىباشد ؟ براى روشن كردن اين مطلب دكتر وايت هوس در اولين فصل حفارى خود در سيراف ( 1967 ) عمليات حفارى را از كنار جادهء جديدى كه بين بوشهر و بندر عباس كشيده‌اند و از محلى موسوم به كنارك ( ابتداى بندر طاهرى ) مىگذرد تا به بندر طاهرى مىرسد ، شروع كرد و اين مسجد را از زير خاك بيرون آورد و آن را مسجد بزرگ يا مسجد جامع نام نهاد . پايه‌هاى مسجد بزرگ از ديوارهاى سنگى و ساروجى به قطر 90 تا 120 سانتىمتر ساخته شده بود . فضاى بين پايه‌ها با خاك و پاره‌سنگ تا سطح زمين پر شده بود و از روى سطح زمين ديوارهاى محكمى ساخته شده بود و اين موضوع ثابت مىكرد كه ستونهاى چوبى در اين مسجد به كار برده شده است و همين مسجد است كه ياقوت اين عكس منظره‌اى از مسجد بزرگ ( مسجد جامع ) سيراف را نشان ميدهد . اين مسجد در كارگاه B واقع شده و بوسيله هيئت حفارى مشترك ايران و انگليس در طول حفارى علمى بندر سيراف از زير خاك بيرون آمده است . ( اسلايد از دكتر گزافهروارى )